RDW

Badanie krwi RDW wchodzi w skład morfologii i stanowi jeden ze wskaźników czerwonych krwinek. Określenie wskaźnika RDW pomocne jest między innymi w diagnostyce anemii.

Czym jest badanie RDW?

Morfologia jest jednym z najczęściej wykonywanych badań krwi. Jednym z jej elementów jest właśnie określenie omawianego wskaźnika. Badanie umożliwia określenie rozpiętości rozkładu wielkości czerwonych krwinek Ma ono dość duże znaczenie w diagnozowaniu niedokrwistości mającej różne przyczyny. Powodem do niepokoju może być zarówno wysokie, jak i za niskie wskazanie.

Dokonanie oceny stanu układu czerwonych krwinek wymaga dokładnej analizy nie tylko wskaźnika RDW, ale także pozostałych parametrów krwi. Wśród nich można wskazać następujące:

• liczba czerwonych krwinek (RBC),
• hemoglobina (HGB),
• hematokryt (HCT),
• średnia objętość czerwonych krwinek (MCV),
• średnia waga hemoglobiny w krwince (MCH),
• średnie stężenie hemoglobiny w krwince (MCHC),
• liczba retykulocytów (RET).

Przebieg badania RDW

Badanie SD u dziecka i dorosłego możliwe jest do wykonania w ramach standardowej morfologii. W laboratorium pobierana jest próbka krwi, najczęściej z żyły łokciowej. Pacjent powinien stawić się na badanie na czczo, dlatego ostatni posiłek powinien spożyć dzień wcześniej ok. godziny 19. Badanie morfologii wraz ze wskaźnikiem SD powinno stanowić jeden z elementów profilaktyki zdrowotnej.

Wskazania do badania RDW

Na problemy ze zdrowiem może wskazywać zarówno RDW SD za wysokie, jak i za niskie. Dlatego istnieją pewne wskazania do wykonania tego badania, na przykład występowanie objawów anemii. Wśród nich można wymienić następujące:

• zmęczenie i senność,
• omdlenia i zawroty głowy,
• bladość skóry,
• przyspieszona akcja serca,
• przyspieszony oddech,
• napady duszności,
• problemy jelitowe,
• stany depresyjne,
• zaburzenia miesiączkowania,
• drętwienie kończyn.

Normy badania

Norma wyniku zależna jest od wartości referencyjnych przyjętych w danym laboratorium. Dlatego może się nieco różnić pomiędzy poszczególnymi jednostkami. RDW-SD norma zawsze podawana jest w wartości procentowej i nie powinna być wyższa niż 11,5-14,5 procent, niezależnie od wieku oraz płci pacjenta.

Przyczyny podwyższonych wyników RDW

Podwyższenie wyniki u dziecka i u dorosłego może mieć dość zróżnicowane przyczyny. Parametr przekraczający 15 procent oznacza wejście w stan anizocytozy, co może wiązać się z występowaniem niektórych schorzeń. Dlatego wyniki CV oraz SD każdorazowo powinny być analizowane przez lekarza, który będzie w stanie je rzetelnie ocenić.

Podwyższony wynik obu wskazań może świadczyć o występowaniu różnych rodzajów anemii. Wśród nich można wskazać między innymi następujące:

• niedokrwistość z niedoboru żelaza,
• niedokrwistość megaloblastyczna,
• niedokrwistość hemolityczna,
• niedokrwistość makrocytowa.

Wynik powyżej normy może również wystąpić u osób cierpiących na choroby genetyczne, takie jak na przykład talasemia. Powoduje ona zmniejszenie syntezy hemoglobiny we krwi.

Wysokie wskazania RDW

Wyższy poziom wskaźnika może pojawić się również u innych grup pacjentów. Są to osoby po transfuzjach, a także pacjenci zmagający się z chorobą nowotworową z przerzutami. Współczynnik powyżej normy może również sugerować występowanie stanów zapalnych w organizmie. Jednak wyższy poziom tego parametru może być także efektem stosowania niektórych leków i suplementów, takich jak na przykład kwas foliowy oraz witamina B12.

Wynik badania nie powinien być analizowany samodzielnie, a w komplecie z pozostałymi parametrami określającymi krew. Szczególnie istotny jest wynik średniej objętości krwinki czerwonej. Niski poziom RDW oraz MCV może oznaczać niedobory żelaza w organizmie. Dlatego badanie tych parametrów w ciąży jest tak istotne.

Przyczyny niskich parametrów RDW

Omawiany wskaźnik może być również obniżony. Niewielki spadek tego parametru nie świadczy o nieprawidłowościach, zwłaszcza jeśli pozostałe wyniki są w normie.

Powodem do niepokoju może być obniżenie wskaźnika wraz z innymi parametrami, takimi jak hemoglobina. Taki stan rzeczy najczęściej świadczy o anemii u pacjenta. Wynik poniżej 10,2 procent może oznaczać anemię makrocytarną lub anemię mikrocytarną.